Tazobactam/تازوباکتام

Tazobactam/

تازوباکتام


Tazobactam
Tazobactam structure.svg
Tazobactam ball-and-stick.png
Systematic (IUPAC) name
(2S,3S,5R)-3-Methyl-7-oxo-3-(1H-1,2,3-triazol-1-ylmethyl)-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid 4,4-dioxide
Clinical data
AHFS/Drugs.com International Drug Names
Pregnancy
category
  • B
Routes of
administration
Intravenous
Legal status
Legal status
  • ℞ (Prescription only)
Identifiers
CAS Number 89786-04-9 Yes
ATC code J01CG02 (WHO)
PubChem CID 123630
DrugBank DB01606 Yes
ChemSpider 110216 Yes
UNII SE10G96M8W Yes
KEGG D00660 Yes
ChEBI CHEBI:9421 
ChEMBL CHEMBL404 Yes
Chemical data
Formula C10H12N4O5S
Molar mass 300.289 g/mol
 Yes (what is this?)  (verify)
Tazobactam is a pharmaceutical drug that inhibits the action of bacterial β-lactamases, especially those belonging to the SHV-1 and TEM groups. It is commonly used as its sodium salt, tazobactam sodium.
Tazobactam is combined with the extended spectrum β-lactam antibiotic piperacillin in the drug piperacillin/tazobactam, used in infections due Pseudomonas aeruginosa. Tazobactam broadens the spectrum of piperacillin by making it effective against organisms that express β-lactamase and would normally degrade piperacillin.
Tazobactam is a heavily modified penicillin and a sulfone.

سیدنی برنر/Sydney Brenner


سیدنی برنر (Sydney Brenner) (زاده ۱۳ ژانویه ۱۹۲۷) زیست‌شناس اهل آفریقای جنوبی است. وی در سال ۲۰۰۲ به‌همراه رابرت هرویتس و جان سالستن برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. برنر سهم قابل توجهی در کار روی رمز ژنتیکی و دیگر زمینه‌های زیست‌شناسی مولکولی در حین کار در واحد شورای پژوهش‌های پزشکی در کمبریج، انگلستان، داشت.

 http://www.dnarna.org/en/images/stories/nobl/148.jpg

نوبل پزشکي براي ژن هاي مرگ
 
جایزه نوبل پزشکی امسال به «سیدنی برنر» و «سر جان سالستون» از بریتانیا و «رابرت هورویتز» از امریکا اهدا می شود. این 3 نفر به خاطر مطالعات خود در زمینه چگونگی کنترل تقسیم سلولها و شکل گیری اعضای بدن به وسیله ژنها، مستحق دریافت جایزه تشخیص داده شده اند.
موسسه نوبل در تقدیرنامه خود برای این 3 دانشمند نوشته که مطالعات آنها به درک نحوه شکل گیری و گسترش بسیاری از بیماری ها کمک کرده است . یکی از کشفیات این دانشمندان ، درک سازوکار ژنتیکی کنترل مرگ برنامه ریزی شده سلولها در پایان دوره زیستی آنهاست .
آنها مطالعات خود را روی کرمهای آغازی نماتود (Nematode) انجام داده اند که کمتر از یک میلی متر طول دارند و این مطالعات به آنها کمک کرده است فرآیند بیماری های مختلف در انسان ،ازجمله بیماری سرطان را کشف کنند که طی آن مرگ برنامه ریزی شده سلولها بموقع روی نمی دهد و همچنین بیماری هایی مثل ایدز، سکته مغزی و قلبی که در آن سلولها به دلیل مرگ ومیر بیش از حد نابود می شوند.خبر اعطای جایزه نوبل پزشکی به این 3 زیست شناس که ارزش آن 10 میلیون کرون سوئد (بالغ بر یک میلیون دلار) است ، روز دوشنبه هفتم اکتبر در استکهلم اعلام شد.
سیدنی برنر، 75 ساله که در موسسه علوم ملکولی در شهر برکلی کالیفرنیا کار می کند، باپروفسور «فرنسیس کریک»، یکی از کاشفان ساختمان DNAهمکاری نزدیک داشته است .او همچنین کاشف «آر.ان .ای» است که اطلاعات ژنتیکی را از DNA به سلول منتقل می کند.به گفته هیات داوران نوبل ، او با کشف ارتباط میان جهش های خاص ژنتیکی و تاثیر آنها بر رشد اعضای بدن ، مرزهای دانش را در هم شکسته است .
جان سالستون 60 ساله ، بنیانگذار موسسه «سنگر» در کمبریج است که در سال 1992 توسط موسسه های «ولکام تراست» و «شورای تحقیقات پزشکی »بریتانیا برای پژوهش در زمینه ژنتیک انسانی تاسیس شد.این موسسه همچنین بشدت درگیر شمارش «DNA» انسان در «پروژه ژنوم انسانی» بوده است.
رابرت هورویتز 55 ساله که در موسسه فنی ماساچوست (ام .آی .تی ) امریکا کار می کند، نخستین «ژنهای مرگ» را کشف کرده که دو ژن در کرمهای بدوی هستند و نشان داده که انسان نیز دارای ژنی مشابه یکی از آنهاست.
به دنبال تحقیقات رابرت هورویتز بوده که اکنون مشخص شده است در بدن انسان نیز ژنهایی وجود دارد که مشابه اکثر ژنهایی هستند که در کرمها مرگ سلولی را کنترل می کنند.
بنابر بیانیه هیات داوران موسسه نوبل ، تحقیقات این دانشمندان درک عمیق تری از نحوه تقسیم سلولی ، شکل گیری بافتها و مرگ آنها پس از انجام وظیفه ، فراهم کرده است .جایزه نوبل پزشکی روز دهم دسامبر طی مراسمی به برندگان اعطاء خواهد شد.
دومین نوبل امسال برای ژاپنی ها
جایزه نوبل سال 2002 در رشته شیمی در تقدیر از پژوهش هایی اعطا می شود که دانش بشررا در زمینه مولکول های بزرگ و پیچیده مانند پروتئین ها که بدن انسان از آن تشکیل شده و به وسیله آن نگهداری می شود، افزایش داده است .
این جایزه 10 میلیون کرونی (یک میلیون دلاری ) را «جان فن» از امریکا، «کویچی تاناکا» از ژاپن و «کورت ووتریخ» از سوئیس میان خود تقسیم خواهند کرد.
این 3 نفر شالوده دانش جدید «پروتئومیکس» را ریخته اند که به چگونگی کنش و واکنش پروتئین ها با سایر مواد تشکیل دهنده سلول ها و نقش آنها در حیات بشر می پردازد. دانش پروتئومیکس با کمک داده هایی که «پروژه ژنوم انسانی» فراهم کرده ، نسل تازه داروهایی را پدید می آورد که بسیار موثرتر از داروهای فعلی اند و حتی می تواند برای هر بیمار داروی خاص او را ساخت.
شیوه جدید
 
موسسه نوبل در تقدیرنامه خود برای دریافت کنندگان نوبل شیمی امسال نوشته است که آنهابرای مطالعه ملکول های زیستی بزرگ مانند پروتئین ها، شیوه های تحلیلی کارآمدی فراهم آورده اند.در این تقدیرنامه آمده است : امکان تجزیه و تحلیل جزیی پروتئین ها به افزایش درک ما ازفرآیندهای حیاتی افزوده است .
 
تحقیقات این 3 نفر به دانشمندان کمک کرده است درک بهتری از چگونگی کارکرد سلول ها دربدن حاصل کنند و شیوه تازه ای برای شناسایی بیماری ها در اختیارشان گذاشته است .به گفته «بنگت نوردن» رئیس کمیته نوبل در رشته شیمی ، برندگان نوبل امسال با یافته های خود راه را برای کشفیات آتی در زمینه درمان سرطان هموار کرده اند و بدون این یافته ها،داروسازی نوین به وجود نمی آمد.
 
فن و تاناکا در دهه 1980 نشان دادند چگونه می توان تکنیکی به نام «طیف سنجی انبوه» را که برای تعیین عناصر حاضر در نمونه آزمایشگاهی به کار می رود، برای شناسایی پروتئین ها به کار گرفت .
 
در گذشته ، طیف سنجی انبوه تنها قادر به شناسایی ملکول های ریز بود. کورت ووتریخ نیز در دهه 1980 روش شناسایی شیمیایی دیگری به نام «ان ام آر» ابداع کرد وامکان استفاده از این روش را روی پروتئین ها و بویژه مطالعه محیطهای مشابه محیط سلول های زنده فراهم آورد.
 
فن و تاناکا نیمی از جایزه نوبل را میان خود تقسیم می کنند و نیم دیگر به ووتریخ تعلق می گیرد.جان فن که در دانشگاه مشترک المنافع ویرجینیای امریکا در شهر ریچموند کار می کند، اکنون 85 سال دارد.
 
کوچی تاناکای 43 ساله برای شرکت «شیمادزو» در شهر کیوتوی ژاپن کار می کند.کورت ووتریخ 64 ساله با موسسه فنی فدرال سوئیس در زوریخ و موسسه «تحقیقاتی اسکریپس» در کالیفرنیا همکاری می کند.
 
تاناکا، جوان ترین برنده جایزه نوبل رشته شیمی از سال 1934 تاکنون و دومین برنده جایزه نوبل در سال جاری از ژاپن است . ماساتوشی کوشیبا از ژاپن برای دریافت جایزه نوبل فیزیک انتخاب شده بود.

کورت ووتریش /Kurt Wüthrich

کورت ووتریش (به آلمانی: Kurt Wüthrich) (متولد ۴ اکتبر ۱۹۳۸) شیمی‌دان و زیست‌فیزیک‌دان سوئیسی و برنده جایزه نوبل شیمی است. در سال ۲۰۰۲ «برای توسعه روش برای شناسایی و تجزیه و تحلیل ساختار مولکول‌های بیولوژیکی و تعیین ساختار سه بعدی ماکرومولکولهای بیولوژیکی در محلول» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
http://archiv.ethlife.ethz.ch/images/rib_Wuethrich2-l.jpg

زندگی نامه

ووتریش در آربرگ، سوئیس زاده شد. در شیمی، فیزیک و ریاضیات از دانشگاه برن فارغ‌التحصیل شد و مدرک دکترا خود را از دانشگاه بازل در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد. او مدتی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی مشغول به کار شد.
او در سال 1965 مدتی با دکتر رابرت کونیک مدیر پروژه  ساخت بمب اتمی (مانهتان )کار کرد .
او از سال 1967 تا 1969 در ازمایشکاه تلفن بل مشغول بکار بود 
او هم  اکنون دارای یک ازمایشگاه در زوریخ و دیگری در موسسه تحقیقات اسکریپس در امریکا  است 

Karl Barry Sharpless/کارل بری شارپلس

کارل بری شارپلس ( Karl Barry Sharpless) (متولد ۲۸ آوریل ۱۹۴۱) شیمی‌دان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است که در سال ۲۰۰۱ «برای کار دربارهٔ واکنش‌های اکسیداسون فعال شده توسط کاتالیزهای کایرال» به همراه ریوجی نویوری و ویلیام نولز موفق به دریافت جایزه نوبل در شیمی شد.

http://media-cache-ec0.pinimg.com/736x/95/4d/26/954d268ee1ae90fdd61eac281f707719.jpg

زندگی‌نامه

شارپلس در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در ۱۹۶۳ تحصیلات خود را در کالج دارتموث آغاز نمود و در سال ۱۹۶۸ دکترای خود را از دانشگاه استنفورد گرفت. پس از دریافت دکترای در دانشگاه استانفورد و دانشگاه هاروارد مشغول به کار شد او همچنین دارای مدرک افتخاری از دانشگاه فنی مونیخ است.


Research

Sharpless developed stereoselective oxidation reactions, and showed that the formation of an inhibitor with femtomolar potency can be catalyzed by the enzyme acetylcholinesterase, beginning with an azide and an alkyne. He discovered several chemical reactions which have transformed asymmetric synthesis from science fiction to the relatively routine, including aminohydroxylation, dihydroxylation, and the Sharpless asymmetric epoxidation.
In 2001 he won a half-share of the Nobel Prize in Chemistry for his work on chirally catalysed oxidation reactions (Sharpless epoxidation, Sharpless asymmetric dihydroxylation, Sharpless oxyamination). The other half of the year's Prize was shared between William S. Knowles and Ryōji Noyori (for their work on stereoselective hydrogenation).
He also successfully epoxidized (using racemic tartaric acid) a C-86 Buckminster Fullerene ball, employing p-Cresol as solvent. More recently he has been an important figure in the new field of click chemistry This involves a set of highly selective, exothermic reactions which occur under mild conditions; the most successful example is the azide alkyne Huisgen cycloaddition to form 1,2,3-triazoles.